Moja pierwsza była... Lekcji jest na tyle wiele, że wyliczenie ich wszystkich zajęłoby stanowczo za dużo czasu.

Mój największy błąd.. największy to chyba moje podejście i ocena zagrożenia jakiegokolwiek, czy ów błąd mnie czegoś nauczył? 
A skąd  
Przeżyłem nie tracąc kończyn, zadnych poważnych uszczerbków na zdrowiu nie licząc złamanego palca i raz coś tam z żebrami było, ale skoro słabo pamiętam znaczy że nic strasznego

Mój największy błąd to że za bardzo komuś zaufałem i kosztowało mnie to 2 lata wolności.

W sumie przypomnial mi sie taki konkretniejszy blad ktory jednak dal lekcje, wiec sie podziele.


Jak kiedys przyjdzie wam do glowy by ukrasc smieciarke a byla by ona z ladowaniem od gory (cos na wzor kontenera tyle ze z zamykana pokrywa), to pamietajcie by zamknac ta pokrywe

Ja już pisałem na shoutbox napiszę jeszcze raz.
Największy błąd jaki zrobiłem to poznałem dziewczynę a miałem w ten czas pieska owczarka Niemieckiego. Wcześniej Ojciec się wyprowadził z domu i już mu smutno było a piesek był bardzo za mną. Został z Mamą.

Poznałem dziewczynę z Łodzi i wyprowadziłem się tam. Piesek mój kochany przestał jeść i zmarł z tęsknoty za mną
A ona mnie zdradziła 
Wróciłem do siebie i nie mam ani mojego pieska ani dziewczyny...

Nauczył mnie że przyjaciół się nie zostawia dla jakiś szlaufów.

Psa się zabiera ze sobą, ja swojego od byłej odebrałem i teraz mieszka ze mna

Epsiakos on został z Mamą, miał tu wielki podwórek, nie mogłem go zabrac tam wyprowadzając się do na początku pokoju później mieszkania w którym mieszkałem. Tutaj był na wsi na wolności a tam by siedział zamknięty i do tego w mieście-ba właściciele nie pozwalają tam mieć psów na wynajem, to nie było takie proste. Raz przyjechałem bo odwiedzałem tutaj tereny nawet z nią, nie powiem że nie ale za drugim razem już zanim przyjechałem to mówię.. przestał jeść i zatęsknił się.

Mój największy błąd, to było całkowite poniżenie się przed osobą, która miała mnie totalnie w dupie, a ja tylko potrzebowałem jasnej informacji. Gdybym ją dostał, to bym po prostu nie pisał, a tak to dostałem jakiegoś pierdolca i kurewsko się ośmieszałem próbując ratować coś, co nie miało sensu. Nauczyło mnie to, że brak informacji to też bardzo ważna informacja i wiem, że tak poniżyć można się tylko raz w życiu, bo już w życiu tego nie powtórzę.

Przejmowanie się opinią innych.