Trochę starawy wątek, ale temat warto omawiać i uczyć się od siebie nawzajem.

Na gorsze głody pomagał mi chlorprotiksen (nota bene przepisywany właśnie osobom uzależnionym jako doraźny uspokajacz). Nie ma tego potencjału do przeskoczenia z jednego nałogu w drugi, jak benzo czy alkohol, a choć trochę pomaga się wyrwać ze spirali bardziej zwierzęcych, instynktownych głodów. Daje to szansę ocenić sytuację bardziej obiektywnie. Może być też używany jako nasenny.

Przy pojawieniu się głodu warto spróbować go przez parę chwil przeanalizować, bo rzadko zdarza się, że bierze się znikąd. Taka introspekcja pomaga zidentyfikować triggery, aby unikać ich w przyszłości. Ogólnie - rozbieranie uzależnienia na części składowe w aspekcie psychologicznym (bo impulsy fizjologiczne są w miarę banalne do zrozumienia) może pozwolić wypracować strategię kontrowania go i przewidywania posunięć "wroga". Koniec końców uzależnienie to forma niezdrowej autoregulacji naszego samopoczucia, w połączeniu z wyrobionymi mechanizmami radzenia sobie w trudnych chwilach (+ aspekt fizycznej zależności, zwłaszcza przy opiatach).

Do tego dochodzi wspomniana wcześniej regeneracja fizyczna - zarówno krótkoterminowa, jak i długofalowa. Harm reduction bezpośrednio po zażywaniu przyspiesza powrót do jako takiej normalności. Natomiast działania długofalowe utrzymują ciało w lepszym stanie, co pozytywnie wpływa na psychikę - ergo zmniejsza szansę pojawienia się głodów.