Pierwszy Głodomór, którego kiedykolwiek sprowadzono na plan materialny, okazał się prawdziwym zagrożeniem. Jego właściciel uważał go za nieszkodliwego, gdy był pozbawiony magicznej energii, ale nic bardziej mylnego.

Podczas snu stworzenie żywiło się wszystkim, co znalazło w mieście. Następnego ranka właściciel obudził się i stwierdził, że leży na łóżku, pośród pustego krateru, a jego pupil śpi spokojnie u jego boku – Głodomór nie skrzywdził go, najwyraźniej wciąż lojalny wobec swego pana.

W końcu, z ciężkim sercem, musiał walczyć i zabić go, zanim zdążył wyrządzić więcej szkód. Jednak dzięki ogromnej mocy stworzenia i infuzji Pustki, jego czaszka zdaje się mieć pozory samodzielnego życia – wciąż pożerając wszystko, co się mu poda.

Nie mając jednak ciała, oddaje je w postaci czystej energii. Być może, w jakiejś formie, Głodomór wciąż żyje w Pustce, myśląc, że to jego pan karmi go na planie materialnym.