Zapraszam do mojej pierwszej czytanki w gazetce. Stwierdziłem, iż nie wszystko się kręci wokół jednego i warto też poczytać o czymś więcej niż tematy dobrze nam znane na forum. Bardzo lubię muzykę, a styczność z Nirvana jest mi bardzo bliska, do tego stopnia, że zakochałem się w twórczości chłopaków i chciałem wam też przedstawić kawałeczek tejże historii. Liczę na feedback z waszej strony!





Kurt Cobain: Między geniuszem a autodestrukcją.

Kurt Donald Cobain, lider zespołu Nirvana, zmarł 5 kwietnia 1994 roku, dokładnie 32 lata temu. Choć za życia wydał z zespołem tylko trzy albumy studyjne w ciągu zaledwie pięciu lat, stał się twarzą kontrkultury oraz ruchu grunge i alternatywy lat 90. Jego wpływ na muzykę rockową i kulturę popularną pozostaje głęboki i trwały nawet ponad pokolenie po jego tragicznej śmierci.

Korzenie w Aberdeen i trudne dzieciństwo

Kurt urodził się 20 lutego 1967 roku w Aberdeen w stanie Waszyngton jako syn Wendy Fradenburg, kelnerki, i Donalda Lelanda Cobaina, mechanika. Jego wczesne dzieciństwo niosło ze sobą pierwsze oznaki talentu – już w wieku 2-4 lat brał udział w rodzinnych sesjach muzycznych i wymyślał własne teksty piosenek. Jako pięciolatek zaczął ze słuchu uczyć się prostych melodii na pianinie.Q

Sielanka skończyła się w 1976 roku, gdy jego rodzice rozwiedli się po 11 latach małżeństwa. Kurt miał wtedy 9 lat i to wydarzenie odcisnęło na nim niezatarte piętno, wywołując m.in. tik oka spowodowany stresem. W tym samym okresie zaczęły pojawiać się u niego wczesne problemy zdrowotne, mogące być sygnałem przewlekłej choroby żołądka, która nękała go do końca życia. Jako dziecko zdiagnozowano u niego również nadpobudliwość i krótko podawano mu Ritalin.
W okresie adolescencji Kurt przenosił się między domami ojca w Montesano a matki w Aberdeen. W szkole średniej zaczął manifestować swoje poglądy i osobowość – zaprzyjaźnił się z uczniem o orientacji homoseksualnej i sam zaczął twierdzić, że jest gejem, tylko po to, by „wkurzyć homofobów”. Ostatecznie rzucił szkołę, gdy zdał sobie sprawę, że nie ma wystarczającej liczby punktów, by ją ukończyć.

Odkrycie punk rocka i narodziny Nirvany

Kluczowym momentem było odkrycie punk rocka poprzez zespół The Melvins, który stał się dla Kurta ogromną inspiracją. W 1985 roku założył swój pierwszy zespół, Fecal Matter, z którego jedynym oficjalnie wydanym później utworem był „Spank Thru”. Przełomem było jednak spotkanie z Kristem Novoselicem, z którym Kurt dzielił pasję do muzyki.
Nirvana powstała w 1987 roku. Ich debiutancki album, "Bleach", został wydany w czerwcu 1989 roku przez niezależną wytwórnię Sub Pop i nagrany za jedyne 606,17 dolarów. Cobain wybrał tę wytwórnię ze względu na swoje przywiązanie do antykorporacyjnego etosu punka i indie rocka. Po rotacji kilku perkusistów, we wrześniu 1990 roku do zespołu dołączył Dave Grohl, dopełniając klasyczny skład grupy. "Nevermind" i wybuch globalnej sławy.

W 1991 roku Nirvana podpisała kontrakt z dużą wytwórnią DGC Records. We wrześniu tego samego roku ukazał się album "Nevermind", który na zawsze zmienił scenę muzyczną Seattle i całego świata. Singiel „Smells Like Teen Spirit”, wspierany przez kultowy teledysk, stał się gigantycznym hitem.

W styczniu 1992 roku "Nevermind" zepchnęło album Michaela Jacksona "Dangerous" z pierwszego miejsca listy Billboard 200. Płyta sprzedała się w nakładzie ponad 10 milionów egzemplarzy i zyskała status diamentowej. Teksty Cobaina, pełne nienawiści do samego siebie i młodzieńczego buntu, trafiły bezpośrednio do wyobcowanej młodzieży tamtego czasu. Nirvana została okrzyknięta „flagowym zespołem Pokolenia X”, a sam Cobain, ku własnemu niezadowoleniu, został nazwany przez media „rzecznikiem pokolenia”. Michael Azerrad, biograf muzyka, wspominał, że Kurt czuł ogromny konflikt między chęcią bycia sławnym, na co zasługiwał jego talent, a swoimi podziemnymi korzeniami.

Poglądy polityczne i społeczne

Cobain był gorącym przeciwnikiem seksizmu, rasizmu i homofobii. Publicznie wspierał prawa osób LGBT, biorąc udział w koncercie benefitowym przeciwko dyskryminującej ustawie "Ballot Measure Nine" w Oregonie w 1992 roku. W wywiadzie dla "The Advocate" opisał siebie jako osobę „gejowską w duchu”.
Był również aktywnym zwolennikiem ruchu pro-choice i angażował się w kampanię Rock for Choice, za co otrzymywał groźby śmierci od aktywistów antyaborcyjnych. W notatkach do płyty "Incesticide" wprost napisał, by fani o poglądach rasistowskich czy homofobicznych nie kupowali ich płyt.

Życie prywatne: Courtney Love i Frances Bean

W 1990 roku Kurt zaczął spotykać się z Courtney Love, liderką zespołu Hole. Para pobrała się 24 lutego 1992 roku na plaży Waikiki na Hawajach. W sierpniu 1992 roku urodziła się ich córka, Frances Bean Cobain.
Życie prywatne Kurta stało się pożywką dla tabloidów, co negatywnie odbiło się na jego kruchym zdrowiu psychicznym i emocjonalnym. Kontrowersje wokół używania heroiny przez parę doprowadziły nawet do krótkiej utraty opieki nad córką po publikacji artykułu w "Vanity Fair". Cobain miał również problemy z prawem – był m.in. aresztowany za graffiti (napis „God is gay”) oraz za domniemany atak na żonę w 1993 roku, choć Love później temu zaprzeczała.

Ostatnie lata i tragiczny koniec

W 1993 roku Nirvana wydała swój trzeci, bardziej dysonansowy album "In Utero", który zadebiutował na pierwszym miejscu list przebojów. W listopadzie tego samego roku zespół nagrał intymny koncert "MTV Unplugged in New York", który stał się jednym z ich najbardziej cenionych dokonań.
Problemy narkotykowe Cobaina narastały. Podczas trasy w Europie, w marcu 1994 roku, przedawkował w Rzymie. Po krótkim pobycie w ośrodku odwykowym w Los Angeles, Kurt uciekł i wrócił do Seattle. 5 kwietnia 1994 roku popełnił samobójstwo w swoim domu w wyniku rany postrzałowej. Jego ciało zostało odkryte trzy dni później przez elektryka. W liście pożegnalnym Kurt zacytował słowa Neila Younga: „Lepiej spłonąć, niż powoli znikać”. Śmierć Cobaina w wieku 27 lat wzmocniła mroczną sławę tzw. „Klubu 27”.

Po śmierci Kurta, Dave Grohl założył odnoszący sukcesy zespół Foo Fighters. Nirvana została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame w 2014 roku, w pierwszym roku, w którym była do tego uprawniona.
Muzyka Kurta Cobaina reprezentowała autentyczność w epoce sztuczności, dając głos rozczarowanym i tworząc brzmienie, które było jednocześnie przystępne i wywrotowe. Jak ujął to Michael Azerrad, wiele sygnałów o cierpieniu artysty było „ukrytych na widoku”, lecz zostały w pełni zrozumiane dopiero po tragedii.