Bad trip zawsze może się zdarzyć, ale to po prostu trzeba się czymś zająć. Ja sobie uruchamiam jakąś grę albo film w stylu "Jay i cichy Bob" i nie myślę o życiu, bo to bez sensu. Nie ma sensu rozkminiać jak to zmarnowałem życie i że może mam raka albo inne schizy.

Skupiam się na czymś neutralnym wtedy nie ma czasu na bad tripy. Bo co to w zasadzie jest bad trip? Nie ma czegoś takiego. Może jak się porzygam ze zmęczenia po 15 godzinach jarania, bo zjem za dużo na gastro i znowu przyjarałem, ale nie w psychice.

Bad trip jest wtedy jak rozkminiam, że gram na Fejkera "Pro playera o boże on mnie rozpierdoli i przegram"
No i wtedy jest "straszny" bad trip bo przegrałem w grze komputerowej iksde. Nie ma czasu myśleć że przegrałem życie bo napierdalam się w pvp albo rpg i jest "wirtualny bad trip".

A co do opiekuna to zdecydowanie nie, bo żaden człowiek nie zrozumie co się dzieje i tylko przeszkadza. Ja wolę się odciąć od świata. Opiekunem to może być jakiś support w grze komputerowej który mnie będzie healował, żeby mnie nie zabili, albo pajacował w rpg i pisał coś w stylu "czuję przepływ kosmicznej energii" i robił klimat haha.

Zając czymś porządnie mózg i nie ma czasu na myślenie o głupotach.