Zaluje ze przerwalem terapie ale mam nadzieje ze to mi w jakis sposob pozwoli nabrac innego spojrzenia przy ponownej probie wyjscia na prosta.

że nie można bezgranicznie ufać ludziom których uważamy za kumpli

że samotność której tak bardzo chciałam okazała się być czymś zupełnie innym niż myślałam gdy faktycznie zostałam sama

sagitta znam to z własnego życia odciąłem się od wszystkich i teraz trochę żałuję

Bezdyskusyjnie był to moment, kiedy wsiadłem do samochodu z pijanym kierowcą w wyniku czego (oczywiście wypadek przy pojebanej prędkości), straciłem zdrowie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne (silne stany lękowe), co zaowocowało również miłością do benzodiazepin.

Obawiam się,  że ten największy jest jeszcze wciąż do zrobienia

Stymulanty... a czego się nauczyłem? Że zawsze może być gorzej i że nie ma czegoś takiego jak absolutne dno.