@"PUDZILLA" to tak zwane lęk przed samotnością lub kochają się lub dragi, mam podobnie, a nawet może podobnie.
Nie ma lekko, życie ćpuńskie to nie bajka

Co powinienem zrobić na ten moment? 
Pochować wszystko i znosić jego zachowanie starając się zdystansować , czy też patrzeć na jego badania, gdzie nie jestem na tyle silny, aby się oprzeć?
Nie jest łatwo się dystansować, choć po woli robię jakieś tam postępy.

Wstaję po południu, niemiły, uważa że jestem winny że jest co do badania...
Nie jestem w stanie prowadzić wielogodzinnych dyskusji, gdyż doprowadziłem się tym na skraj bankructwa.

Stara się obarczyc mnie pełna odpowiedzialnoscia za to, że bada.

ja zaryzykowałem i wylałem kubeł lodowatej wody na łeb, w przenośni. możesz zrobić to co ja, wierząc, że coś zrozumie. nie żałowałem tej decyzji, a ona była po części wdzięczna. 


nie lubię doradzać w takich sytuacjach, wolę mówić co ja zrobiłem, albo bym zrobił, bo decyzja i tak należy i ma należeć do Ciebie.

Próbowałem, ale się złamałem po jednym dniu, bo zimno na dworze. Efekt oczywiście na jeden dzien.

to już współuzależnienie w związku. ciężkie sprawy wymagają podejmowania trudnych decyzji, jeśli chcemy konkretne efekty.

Najgorsze, gdy ma się problem z podejmowaniem nieodwracalnych decyzji a żaden psycholog nawet nie zasugeruje, co powinienem zrobić, a bylem u niejednego gdy miałem więcej kasy.

Na początku zawsze jest pięknie później zaczyna się jebać niezgodność zdań w poszczególnych sprawach itp